o regionie zabytki baza noclegowa gastronomia rzemiosło uzdrowiska akweny wodne administracja komunikacja baza firm	zabytki > zabytki powiatu dębickiego >Dębica   Dębica. Lokowane w 1358 roku najpierw na prawie średzkim, a w czternaście lat później na magdeburskim, miasto na prawym brzegu Wisłoki, znajdujące się przy międzynarodowej trasie E-4 oraz przy linii kolejowej Kraków-Przemyśl. Kościół p w. Św. Jadwigi. Murowany, jednonawowy kościół gotycki pochodzi z XV wieku. Przebudowywany w latach 1558 - 1650 oraz 1705 - 1721, a także odrestaurowany w latach 1978 - 1980, częściowo zatracił cechy stylowe. Posiada trójbocznie zakończone węższe prezbiterium (XV wiek), przy nim zakrystia ze składzikiem na pięterku. Przy nawie od strony północnej swoje miejsce znalazła kaplica, od południa mieści się kruchta, a od zachodu wysoka, czworoboczna wieża z przedsionkiem w przyziemiu, mieszczącym wejście do świątyni zdobione kamiennym, profilowanym, ostrołukowym portalem bogatym w laskowanie i obwiedzione schodkowym gzymsem. Nad ścianami prezbiterium widnieje sklepienie kolebkowe z lunetami, w zakrystii i pod wieżą krzyżowe, zaś pozostałe części budynku posiadają płaskie stropy. Zaskakujące obszernością wnętrze, pełne lekkości i piękna wyposażenie powstałe w epoce baroku stanowią o duszy tego miejsca. Kremowo-złote ołtarze, chrzcielnica i prospekt organowy dodają uroku i rozświetlają blaskiem nawę i prezbiterium. Wysokie szkarpy dodają budynkowi kościoła powagi. Pałac Raczyńskich. Dawny budynek pałacu Raczyńskich zajmowany jest obecnie przez Sąd Rejonowy. Piętrowa budowla w XX wieku została poddana gruntownej przebudowie. Ustawiony na planie prostokąta, murowany i potynkowany budynek nie odznacza się ani oryginalnością ani urodą , uwagę zwracają natomiast rozmiary samego założenia. Szarą elewację dzielą jasne, listwowe obramienia prostokątnych okien, na piętrze budowlę wzbogacają gzymsy nadokienne oraz dwa pasy gzymsów - międzykondygnacyjnego i podokapowego. Wschodnią fasadę podkreślają dwa ryzality usytuowane po bokach budynku. Pałac zajmuje całą szerokość parceli ograniczonej z trzech stron ulicami. Pozbawiony dookolnej przestrzeni obiekt, jedynie od strony wschodniej zachował niewielki park. Cmentarz parafialny. Na cmentarzu parafialnym, pośród licznych starych nagrobków, wznosi się neogotycka kaplica grobowa Raczyńskich. Zamykająca główną aleję obsadzoną drzewami, pochodząca z 1880 roku, budowla o niezwykle lekkiej architekturze i wytwornej sylwetce, wyglądem swoim nie przypomina pełnych powagi i surowości grobowych obiektów. Nakryta stożkowym hełmem, zrobiona z kamienia wysoka ażurowa wieżyczka na sygnaturkę stanowi zwieńczenie postawionej na planie prostokąta budowli z dwoma transeptowymi ryzalitami po bokach. Znajdujące się od strony południowej wejście, poprzedzone zostało niskim i długim przedsionkiem. Zewnętrzne elewacje budowli zdobi niezwykle kunsztowna i szczegółowo opracowana neogotycka elewacja, na którą składają się wykonane częściowo w piaskowcu, częściowo w cegle: obramienia naroży ścian i okien, gzymsy, blendy, ostrołukowe okna z maswerkami, sterczyny nad dachami oraz trójkątne frontony ścian szczytowych. Bożnica Żydowska. Wybudowany w XVIII wieku, spalony w 1939 roku późnobarokowy budynek dawnej synagogi, pomimo zniszczenia zachował świątynny charakter, wyróżniający go spośród innych obiektów miasta. Murowana i potynkowana budowla wzniesiona została na planie prostokąta. Od zachodu poprzedza ja węższy przedsionek, od południa opinają ją przybudówki. Wnętrze podzielone przez cztery masywne, wieloboczne filary tworzy dziewięć pól. W Budynku synagogi nie ma śladu po dawnym wyposażeniu obiektu. Jedyną ozdobę budowli stanowią półkoliście zamknięte okna oraz listwowe obramienia ścian. Dwór na Wolicy. Mieszczący się na przedmieściu Wolica eklektyczny dwór z drugiej płowy XIX wieku, charakteryzuje się lekką, pogodną architekturą w typie podmiejskiej willi. Położony w krajobrazowym parku budynek składa się z trzech części. Element północny to prostokątna, piętrowa budowla z dachami o krzyżujących się kalenicach. Od frontu, za zadaszoną galerią wspartą na kolumienkach o żeliwnej konstrukcji i tarasem od wschodu, wspiera się parterowa, środkowa część budowli. Od strony południowej do dworku przytula się trzecia część budynku w formie pawilonu ogrodowego, z dużymi półkoliście przesklepionymi otworami okiennymi. Fasada wejściowa, znajdująca się na zachodzie posiadłości, zdobiona jest zdwojonymi oknami z płycinowymi obramieniami, zaś okna i drzwi ujęto w wzbogacone lilijkami i płasko rzeźbione figuralne medaliony. Wysokie, wielokwaterowe okna elewacji ogrodowej zamknięte zostały na parterze łukiem. Przy skrzydle południowym od strony zachodniej i południowej wznoszą się płytkie ganki. Dwór na Wolicy nie przypomina wyglądem charakterystycznych, monumentalnych siedzib szlacheckich. Jego niezwykle lekkie założenie czyni go pogodnym i radosnym obiektem. Całość otacza murowane ogrodzenie z żelazną kratą oraz bramą wjazdową z połowy XIX wieku. Przy parku z owalnym podjazdem przed dworem oraz alejami i gabinetem grabowym, znajdują się należące niegdyś do dworu stawy. Zabudowania klasztorny S. S. Służebniczek. W skład mieszczących się przy ulicy Krakowskiej zabudowań klasztornych SS. Służebniczek wchodzi kościół z 1932 roku, klasztor pochodzący z lat trzydziestych XX wieku oraz najstarszy obiekt - dawna kaplica klasztorna z 1882 roku. Kościół z 1932 roku, przy ulicy Krakowskiej. Kościół reprezentujący typową architekturę z tego okresu jest skromnym, nie wyróżniającym się obiektem. Od głównej drogi prowadzi poprzedzone ciągiem schodów wejście do budynku zwróconego w tę stronę ulicy wysoką i wąską fasadą. Wysokie szkarpy przylegają do budowli od strony elewacji zachodniej. Bryłę kościoła obiega szeroki gzyms. Kaplica przy ulicy Krakowskiej. Znajdująca się przy budynku klasztornym SS. Służebniczek kaplica z 1882 roku, jest pełną uroku, niewielką neogotycką budowlą postawiona na planie prostokąta. Murowany budynek przykrywa wysoki dach ze strzelistą, ażurową wieżyczką na sygnaturkę, nakrytą wysokim, stożkowym hełmem. Do środka kapliczki prowadzi ostrołukowe wejście, umieszczone pomiędzy dwuuskokowymi wysokimi szkarpami, opinającymi na narożach fasadę północną. Trójkątny fronton budowli wyposażono w okulus oraz dwa obeliski na narożach. Wnętrze budowli oświetlane jest przez wysokie ostrołukowe okna, znajdujące się w bocznych elewacjach. Zabudowa rynku. Pośród budynków składających się na zabudowę miasta, wiele z nich posiada ciekawą architekturę rodem z XIX i XX wieku. Sam rynek otaczają wywodzące się z XIX i XX wieku kamienice o oszczędnej dekoracji. Po wschodniej stronie rynku wznosi się pochodząca z XVIII stulecia wysoka bryła kamienicy zwieńczonej trójkątnymi szczytami o falistych liniach, zdobionych spływami i obeliskami, która pomimo przebudowy zachowała cechy charakterystyczne dla swojej epoki. Budynek dawnego gimnazjum. zobacz także: www.debica.pl, www.debica.com.pl