o regionie zabytki baza noclegowa gastronomia rzemiosło uzdrowiska akweny wodne administracja komunikacja baza firm	zabytki > zabytki powiatu dębickiego > Łęki Górne   Łęki Górne.W miejscowości tej, w 2 połowie XVI i na początku XVII wieku, znajdował się założony przez Jana Tarłę (zm. w 1589 r. ) ośrodek polskich arian. Po jego śmierci opiekę nad znajdującym się w Łękach Górnych zborem, ariańską drukarnią i szkołą przejął jeden z braci Lubienieckich. Kościół p. w. św. Bartłomieja.Wzniesiony w 1485 roku gotycki kościół p. w. św. Bartłomieja został poddany przebudowie w XVII i XVIII wieku. Ufundowany prawdopodobnie przez właściciela Łęk Zakliki Międzygórskiego herbu Dwóch Piór drewniany budynek konstrukcji zrębowej ma silne naleciałości barokowe. Szalowany, jednonawowy kościół posiada trójbocznie zamknięte prezbiterium, przy którym znajduje się murowana zakrystia oraz zwieńczoną izbicą wieżę o konstrukcji słupowej nakrytą baniastym hełmem. Wejście do świątyni poprzedzają dwa piętnastowieczne ostrołukowe portale ciesielskie. Na wnętrze kościoła składają się płaskie stropy z zakrzywieniami oraz pochodzące z XVI - XVIII wieku wyposażenie, w którym warto zwrócić uwagę na trzy zespoły bogato zdobionych ław manierystycznych z początku XVII wieku, malowany na desce obraz z XV/ XVI wieku oraz odlany przez Tymocha Ondrijewa w Pskowie dzwon z roku 1544. Świątynię nakrywają pobite blachą dachy siodłowe. Kapliczka.Barokowa kapliczka pochodząca z czwartej ćwierci XVIII wieku jest postawioną na planie kwadratu murowaną budowlą znajdującą się przy drodze do dworu. Otwartą arkadą kapliczkę o ścianach z pilastrowymi podziałami i wnętrzem o kolebkowych sklepieniach nakrywa dach siodłowy. Dwór.Restaurowany w 1899 i 1970 roku, manierystyczny dwór z początku XVII wieku, posiada trzy naziemne kondygnacje. Murowany i podpiwniczony, dwutraktowy budynek postawiono na planie prostokąta. Kolebkowe sklepienia z lunetami z bogatą dekoracją plastyczną nakrywają piwnice, pomieszczenia parteru i piętra. Budynek skrywa kręcone schody prowadzące z piwnic na piętro. Dwa ozdobne szczyty wieńczą elewacje wykończone pilastrowymi podziałami. Na osi frontowej elewacji wznosi się murowana przybudówka głównego wejścia, pochodząca z końca XIX wieku. Dwór wieńczy wysoki dach siodłowy pokryty ceramiczną dachówką. Park.Przekształcony z wcześniejszego założenia ogrodowego, trzyhektarowy park pochodzący z 2 połowy XVIII wieku, prezentuje kilka egzemplarzy starych, kilkusetletnich dębów i lip. Od drogi wiejskiej do dworu, znajdującego się w obrębie parku o zatartej już kompozycji stylowej, prowadzi aleja dojazdowa.