Zawada. Wie¶ le¿±ca 5 km na wschód od Dêbicy, nad rzeczk± Zawadk±, stanowi prawdziw± per³ê architektoniczn± ziemi dêbickiej.
- Zespó³ pa³acowy. Tu¿ przy trasie E-4 rozci±ga siê park krajobrazowy, zajmuj±cy powierzchniê ok. 5 ha. Przekszta³cony z wcze¶niejszego, prawdopodobnie XVI-wiecznego za³o¿enia ogrodowego, mo¿e poszczyciæ siê wieloma kilkusetletnimi egzemplarzami mieszanego drzewostanu (dêbów, lip, jesionów, kasztanów, sosen, modrzewiów, jode³, grabów, buków, lip, akacji, egzotycznych drzew i krzewów).
W¶ród starodrzewia mo¿na zobaczyæ pozosta³o¶ci po XVII-wiecznym zamku Ligêzów oraz XIX-wieczny pa³acyk Raczyñskich, do których prowadzi aleja poprzedzona budynkiem bramy wjazdowej (obecna budowla pochodzi z XIX wieku i zajê³a miejsce obiektu z koñca XVIII wieku). Z zamku zachowa³a siê jedynie potê¿na baszta otoczona neogotyckimi dobudówkami utrzymanymi w angielskim stylu, a tak¿e fragment murów obronnych.
Neogotycki pa³ac Raczyñskich wystawiono w miejsce fundamentów XVI-wiecznego dworu. Zachodni± czê¶æ parku przecina potok, od strony po³udniowej zabytkow± studniê zdobi± dwa kamienne obeliska z koñca XVIII wieku, za¶ pó³nocny teren ogrodu skrywa kopiec, pod którym znajduje siê piwnica-lodownia. W czê¶ci wschodniej parku usytuowany jest nowy pa³ac utrzymany w stylu neobarokowym. Murowana budowla zosta³a wzniesiona ok. 1920 roku. Ca³y zespó³ pa³acowy oplata czê¶ciowo zrekonstruowany mur z kamienia polnego.
- Karczma. Usytuowana po przeciwnej stronie E-4, znajduj±ca siê na wprost bramy wjazdowej zespo³u pa³acowego, dla potrzeb filmowych (m. inn. "Ojciec królowej") przebudowana czê¶ciowo na siedemnastowieczny zajazd, stara XVIII-wieczna budowla zatraci³a swój pierwotny klasycystyczny charakter na rzecz baroku.
Karczma jest zbudowanym na planie prostok±ta, parterowym, dwutraktowym, murowanym obiektem, z wej¶ciem z drewnianego podcienia prowadz±cym wprost do sieni znajduj±cej siê na g³ównej osi budynku, który nakrywa stromy, czterospadowy dach "polski" (³amany, uskokowy, o jednakowym spadku obu czê¶ci) pobity gontami.
- Sanktuarium Matki Boskiej Zawadzkiej. Wczesnobarokowy ko¶ció³ p. w. Nawiedzenia Naj¶wiêtszej Marii Panny, zbudowany w latach 1645-1656 pochodzi z fundacji Achacego Ligêzy i stanowi dzi¶ Sanktuarium Maryjne. Usytuowana na wysokim wzgórzu ¶wi±tynia stoi na miejscu fundowanej w 1595 r. przez Stanis³awa Ligêzê drewnianej kaplicy.
Wewn±trz budynku znajduje siê przywieziony z W³och obraz Matki Boskiej z Dzieci±tkiem, uznanym w dokumencie podpisanym 18. IX. 1654 r. przez biskupa Piotra Gembickiego za cudowny. Wzmianki o nim pochodz± z 1610 roku, wspomniane za spraw± wizytacji przeprowadzonej przez Wawrzyñca Grutiusza, z polecenia biskupa Tylickiego (mowa o rzeszach ludzi pielgrzymuj±cych przed cudowny obraz).
Sama ¶wi±tynia, jednonawowa, murowana z kamienia ³amanego góruje nad ca³± okolic±. Ko¶ció³ posiada zamkniête pó³koli¶cie prezbiterium z zakrysti± od strony pó³nocnej i krucht± od zachodniej z otwart± kaplic± arkadow±, przy nawie dwie symetrycznie ustawione kaplice.
Kaplice kopu³y z latarniami, wnêtrze nawy okrywa p³aski strop, okna pó³koli¶cie zamkniête. G³ówny o³tarz pochodzi z XVIII wieku, barokowy jest równie¿ prospekt organowy, umieszczony na XIX-wiecznym balkonie. ¦wi±tyniê zdobi± ponadto ufundowane przez Raczyñskich po 1905 r. witra¿e z herbem Na³êcz-Raczyñskich oraz posadzka z szamotu. Znajduj± siê tu równie¿ dwa dzwony, odlane w podziêkowaniu za ocalenie Polski w wojnie z bolszewick± Rosj±.
zobacz tak¿e: www.zawada.net.pl
|